Fałszywa Nienawiść
Krótkie Opowiadanie o Inkwizycji
25 września 2024
Dzieci powinny być lepsze od nas. Są to nasze czyste karty, na które powinniśmy przelewać świat bez naszych błędów. Są one jednak często poznaczone bliznami większymi niż nasze.
- Mała Lydia maluje z chłopcem o imieniu Talarkhal, który jest jej podobny wiekiem. Dzieci rozmawiają o swoich rysunkach i postanawiają wyjść na dwór. Znajdują się w tymczasowej wiosce szlachciców zaściankowych, na których natrafił Inkwizytor w poszukiwaniu artefaktu.
- Odbywają wyścig połączony z zakładem, który wygrywa Lydia. Talarkhal musi tarzać się po trawie pełzając jak ślimak.
- Później Lydia nauczana jest przez Mistrza o alienusach. Czyta antyczną księgę i udzielany jest jej wykład.
- Lekcja kończy się, a ona wraca do zabawy ze swoim kolegą.
- Uczennica i Talarkhal spędzają czas strzelając z małego karabinu do celów. W tym też lepsza jest Lydia co, na krótko frustruje chłopaka.
- Dzieci jednakże w ciągle dobrym humorze wracają do wioski na kolację.
- Rozpalone są wielkie ogniska, szlachcice są odświętnie ubrani, organizowane są piękne tańce i muzyki. Reszta biesiadników je i rozmawia.
- Inkwizytor ucina sobie pogawędkę z najwyższym rangą szlachcicem – Luivarem, który rozprawia z nim o bolączkach wewnętrznych rodzaju człowiecze.
- Inkwizytor proszony jest do tańca przez piękną kobietę. Zgadza się.
- Lydia i obżarty Talarkhal śpią grzani ciepłem ogniska.
- Następnego dnia odbywa się kolejna lekcja. Tym razem o Aedelisach, czyli łowcach magów. Najlepszych jakich ma ludzkość.
- Zajęcia przerywa wykrycie przez Inkwizytora zmiany w prądach magii, co pozwala zabrać mu artefakt po jaki początkowo tutaj zaszedł.
- Wraz z Lydią idzie on przez miasteczko, lecz zatrzymywany jest przez grupę uzbrojonych Błękitnokrwistych dowodzonych przez Luivara.
- Rozmowa pomiędzy mężczyznami jest napięta. Najmłodsze dzieci – Lydia i Talarkhal mają pozwolone odejść i zająć się sobą. Tak też czynią.
- Dzieci wchodzą w głęboki las, dalej niż zazwyczaj i odkrywają jamę w ziemi, którą też penetrują.
- Tam odnajdują piękną jaskinię jaka oświetlona jest dziwnymi kryształami. Spędzają tam miło czas, lecz zasiedzeni muszą gnać do wioski.
- Zastają ją w płomieniach. Nie widać nigdzie szlachciców, lecz wszędzie walają się zwłoki zmasakrowanych kotowanych alienusów.
- Naprzeciw dzieciom wychodzi Inkwizytor, którego strzaskany pancerz i ciało mokre od krwi świadczą, że stoczył ciężki bój.
- Inkwizytor przywołuje do siebie Lydię i nakazuje Talarkhalowi przybrać jego prawdziwą formę. Okazuje się, że dziecko, podobnie jak szlachcice z jego rodu byli alienusami rodzaju Khudalch.
- Witeldon udziela dziewczynce krótkiej lekcji o tych kosmitach, po czym wdaje się w polemikę z dzieckiem. Następnie postanawia je zabić, lecz chłopiec swoją postawą zadziwia go.
- Talarkhal składa przysięgę, iż nie zabije nigdy wiernych Bogu ludzi. Ceną za to jest wygnanie z własnego rodzaju i bycie celem do zabicia przez każdego Khudalcha.
- Inkwizytor przyjmuje ten gest oszczędzając obce dziecko.
- On i Lydia odchodzą zostawiając Talarkhala samego pośród zgliszcz i zwłok jego rodzaju.
- On i Lydia machają sobie na pożegnanie.
- Koniec.
